شمارهٔ ۴۷

۹ بیت

ترک کاوش کرد کیوان کوکب آمد یارم امشبرفت ز اختر بد سری ها شد به سامان کارم امشب

فرهی آموخت دیگر بخت خواب آلوده ام راخوی بی‌خوابی چه خوب از دیدهٔ بیدارم امشب

کی رقیب از دست دادی دوش یک دم دامنش رالوحش الله خوش جدا افتادگنج از مارم امشب

برنگارین رخ نقاب از زلف مشکین بسته گوییباز شد درها به بزم از تبت و تاتارم امشب

مه به مهرم مشتری و ز کین بری چون زهره کیوانسعد و نحس از همت افلاک بین غم خوارم امشب

از بداعت های طالع و ز شگرفی های انجممنتی سنگین تر از گردون به گردن دارم امشب

صبح عیدم شرم فروردین پدید از شام غم شددر شبستان فصل دی گل ها دمید از خارم امشب

ریختم جان بر وصالش رستم از تیمار هجرانسخت خوش پرداخت دیدار وی از دل یارم امشب

روزگاری صبح کردم شام ها در غم صفاییراست خواهی بالله از یک عمر برخوردارم امشب