شمارهٔ ۴۴

۱۰ بیت

لعل یار ار نبود لعل مذاباز چه بودش خواص باده ی ناب

لعل ماند به لعل نوشین لیکپیش او لعل را نماند آب

وقت آن خوش کزین پیاله ی نوشخود گناهی نکرد و خورد شراب

گر از این جام جرعه ای بچشداوفتد چشم محتسب به حساب

ترک چشمت چرا به دل مایلگرنه مست است و برده بوی کباب

عشق گو بر دلم سپاه مکشکه زیانت رسد ز ملک خراب

جز تو کز تاب طره و تبتن و جان را فزوده ای تب و تاب

نور کی صدمه می برد ز منیرموی کی لطمه می خورد ز طناب

آنچه من دیدم از عقوبت عشقکبک کی دیده در شکنج عقاب

در غمت روز و شب صفایی راسینه بر آتش است و دیده پر آب