شمارهٔ ۳۴۳

۹ بیت

پس از این سنگ به ساغر زنم ان شاء اللهمی ز پیمانه ی دیگر زنم ان شاء الله

هم کباب از جگر خویش خورم بی تشویشهم شراب از لب دلبر زنم ان شاء الله

به قدش عقده مجدد بگشایم ز ضمیربه لبش بوسه مکرر زنم ان شاء الله

گاه بر چهر منورکشمش دست مرادکه بر آن جعد معنبر زنم ان شاء الله

گه گزم لعل خوشابش چو می از جام عقیقگاه بر مخزن گوهر زنم ان شاء الله

کردمش دست و بغل گاه به گردن چون زلفکه چو گیسوش به پا سر زنم ان شاء الله

گر کند بار دگر عزم جدایی به خدایدست بر دامن او در زنم ان شاء الله

تا بسوزد دل سختش به جگر خواری منسنگ بر سینه نه بر سر زنم ان شاء الله

صله ی این غزل از یار بود بوسی چندکش صفایی بدو عبهر زنم ان شاء الله