شمارهٔ ۳۰۵

۱۰ بیت

شب و روز از غمت در باغ و زنداندر افغانم در افغانم در افغان

کجا بی باغ رویت دل گشایدز بستانم ز بستانم ز بستان

بیا و ز دیده بنگر سیل خونینبه دامانم به دامانم به دامان

برون شد نعمت قرب تو از دستبه کفرانم به کفرانم به کفران

چه دولت ها کم از کف زایل آمدبه طغیانم به طغیانم به طغیان

گدازد این سفر هم جان و هم جسمبه هجرانم به هجرانم به هجران

اگر کردی خبر دل خواهدت سوختبه حرمانم به حرمانم به حرمان

چسان دل آب ناید ز آتش هجرنه سندانم نه سندانم نه سندان

دریغا کز نظر خوارم فکندندعزیزانم عزیزانم عزیزان

پریشان نامه ام برخوان صفاییبه جانانم به جانانم به جانان