شمارهٔ ۲۵۹

۱۳ بیت

قبولم کن که لالای تو گردمبلا گردان بالای توگردم

هزارم جان عطا فرمای و هر روزبیا تا دور اعطای تو گردم

برم بینی ز فکر روشن ای دوستاگر خالی ز سودای تو گردم

مبرا جستم از عالم سراپایکه پا تا سر تولای تو گردم

خرد سر بر خطم بنهاد از آنروزکه هر شب مست صهبای توگردم

برو اخلاق خویش از دیگران پرسکه من محو تماشای توگردم

دل از جان کی شناسم یا سر از پایدر آن معرض که شیدای تو گردم

به خاکم آسمان ساید سر فقراگر خاشاک صحرای توگردم

کجا برخیزم از رایت بهر بادمگرخاک کف پای تو گردم

کجا برخیزم از رایت بهر بادمگر خاک کف پای تو گردم

نیندیشم ز ننگ زشت نامیهمان بهتر که رسوای تو گردم

ز عین رحمتم باری میندازقتیل چشم شهلای تو گردم

مرا هم خط به سرکش چون صفاییاگر یک لحظه از رای تو گردم