شمارهٔ ۱۱۰

۱۰ بیت

گرم به قهر کشی با هزار طوع و اطاعتبه خاک پات که سر برندارم از ره اطاعت

به دامنت نگذارم زنند دست شهیدانگرم خدای به محشر دهد مقام شفاعت

از این طرف همه عجز و نیاز و خشیت و خواریوز آن طرف همه خشم و غرور و ناز و مناعت

ز دوستان وفا کیش و دشمنان جفا جوبه کار مهر تو برما ملامت است و شناعت

برای پندم از اجماع مردمان چه تفاوتمرا همیشه پراکندگی بود ز جماعت

به ترک عشق توگفتن دل از تو باز گرفتنکجا میسرم آید بدین شکیب و شجاعت

چرا نظیر تو استاد این نقوش نیارداگر نه نقش تو بست و شکست کلک صناعت

چوخال و غمزه به کنج دهان وگوشه ی چشمتدل از فضای دو عالم به این دوکرد قناعت

توخود چه فتنه کنی گر دو روز روی نپوشیکه عقل و هوش ببردی ز شش جهت به دو ساعت

توچون به وصف در آیی که هر چه گفت صفایینداشت پیش کمال تو رنگ و بوی بداعت