شمارهٔ ۱۱
پس دیوار تن بر شده ماهیست عجببمنش با نظر لطف نگاهیست عجب
دل بر پادشه دولت پاینده فقراز ره عشق مرا برد که راهیست عجب
از کف مرگ توان جست بهمدستی عشقعشق در حادثه مرگ پناهیست عجب
طاعت عشق صوابست که مقبول خداستسر بی عشق بتن بار گناهیست عجب
عجب از یوسف دل نیست که افتاد بچاهکنده زیر رسن زلف تو چاهیست عجب
باز بر بسته پر و صعوه پرد با پر بازعرصه کون و مکان شعبده گاهیست عجب
دعوی عشق مرا حسن دلیلست قویشاهد حسن ترا عشق گواهیست عجب
ایکه محبوب جهانی تو ببستان بهشترسته از باغ رخت مهر گیاهست عجب
آسمان پست و تو سلطان بلند اختر حسنبنشین بر دل وارسته که گاهیست عجب
پادشه بنده فقرست که از سایه دوستبر سر پادشه فقر کلاهیست عجب
دل ما دستگه سلطنت شاه صفاستبنده شاه صفائیم که شاهیست عجب