شمارهٔ ۱۰۶
امشب بکه مانم من اسرار همی گویمدرد دل سودائی با یار همی گویم
میسوزم ازین سودا بر خویش نمی بندماین درد که من دارم ناچار همی گویم
خار غم عشقت را گویم بگل سوریور گل نکند باور با خار همی گویم
من دشمن گفتارم از غیر تو بیزارمچون با تو فتد کارم بسیار همی گویم
من طبل نخواهم زد در زیر گلیم تناین نغمه منصوری بردار همی گویم
در دشت شدم دیدم بر سبزه توئی سلطانزان مردک دهقان را سالار همی گویم
اسرار خط سبزت سودای سر زلفتبر مور کنم پیدا با مار همی گویم
بر بود ز من جان را عقل و دل و ایمان راآن زلف پریشان را طرار همی گویم
بر گوش فلک گفتم بی پرده و شیدا شدبر قلب ملک زین پس هموار همی گویم
ای شاهد هر جائی من نایم و تو نائیگر زیر همی سنجم گر زار همی گویم
مقصود تو ای سالک با تست چه میگردیدیوانه نیم بالله هشیار همی گویم
عشقش نبود حالی امیدی و آمالیاین نغمه امسالی از پار همی گویم
این آتش روشن را در دل نکنم پنهانبر نور همی خوانم با نار همی گویم
نه شیخ دکان دارم نه شحنه بازارمبا خر نبود کارم کز بار همی گویم
من دوش چه خور دستم سودائی و سرمستماز دار دوئی رستم دادار همی گویم
یامست می ذاتم در میکده وحدتلاغیرک فی داری دیار همی گویم
گر یار همی خواهی از چشم صفا بنگرگوئی تو که با دریا دیوار همی گویم