شمارهٔ ۹۱

قافیه: است۸ بیت

هر شیوه ای که هست در این جا بجا خوش استاز گل صفا و رنگ ز بلبل نوا خوش است

یک دم حضور را به جهانی نمی دهیمعالم به کام ماست اگر وقت ما خوش است

دلبر که یار شد مزه از عشق می رودمعشوق پرستیزه و ناآشنا خوش است

دل موج خیز گریه و چشمم ز خون پر استساقی بیار باده صفا و هوا خوش است

مجنون من زیاده جنون می کند ز پندبی درد را کمان که به دردم دوا خوش است

خوش دولتی است خدمت مردان راه عشقنشنیده ای که سایهٔ بال هما خوش است؟

بگذر ز کار عالم و بگذار با فلککاین خانهٔ نفاق به این کدخدا خوش است

سلطان به حال خویش سعیدا گر خوش استغمگین مشو که نیز به حالش گدا خوش است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و خوشی لحظات زندگی اشاره دارد و تاکید می‌کند که هر شیوه‌ای از زندگی اگر مملو از زیبایی و صفا باشد، خوب است. شاعر بیان می‌کند که یک لحظه حضور و عشق، ارزش بیشتری از همه چیز دارد و اگر حال دل خوش باشد، جهان به کام ماست. او از عشق و پرستش معشوق صحبت می‌کند و به زیبایی لحظات با ساقی و می‌گساری اشاره می‌کند. همچنین، نسبت به عشق و خدمت به مردان راه عشق ابراز خوشحالی می‌کند و به بی‌تفاوتی نسبت به مسائل دنیوی و نفاق‌های اجتماعی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به حالت رضایت و خوشی از زندگی، حتی در سختی‌ها و غم‌ها، اشاره می‌کند.