شمارهٔ ۸۳

قافیه: راست۹ بیت

دارم بتی و سجده اش ای دل نهانی بهتر استاز هر چه گویم خوبتر وز هر چه دانی بهتر است

آن قد خرامان گر شود کامم همه حاصل شودمشهور باشد این سخن فتح آسمانی بهتر است

در صحبت اهل سخن چون گل تمامی گوش شوگر بلبلی در این چمن سوسن زبانی بهتر است

خواهی به کیش جا کنی چون تیر خود را راست کنخواهی در آغوشی روی ای دل کمانی بهتر است

زان سال ها کاندر ریا بردی به سر در خانقهگر سربه پای سروری مانی زمانی بهتر است

هر کس به خود محرم مکن با هر که راز خود مگوحتی عبادت را اگر در شب توانی بهتر است

از حق شنو با حق بگو تا چند گویی با کساناز آن فلان ابن فلان ابن فلانی بهتر است

همراه درویشان کجا هم صحبت سلطان کجااز مثنوی گوید کسی شهنامه خوانی بهتر است؟

شعر سعیدا را چه سر با شعر صائب یا دگر؟از شعر جامی گفته کس شعر فغانی بهتر است؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و اهمیت راز درونی اشاره دارد و به نوعی، برتری عشق و معنا را بر ظواهر زندگی تأکید می‌کند. شاعر بیان می‌کند که سجده‌ کردن بر بتی نهانی و عمیق‌تر از هر آگاهی یا دانشی است. او به زیبایی و تأثیر حضور اهل سخن اشاره می‌کند و می‌گوید که داشتن رابطه‌ای عمیق و راستین با خود و دیگران از افتادگی و ریا بهتر است. همچنین، شاعر به ارزش‌های روحانی پرداخته و تأکید می‌کند که بهتر است در عبادت و صداقت نسبت به دیگران، معصوم و خالص باشیم و در نهایت، به مقایسه شعرهای مختلف می‌پردازد و می‌گوید که چندان درگیر اسم و رسم نشوید، زیرا عمق معنای شعر و عشق مهم‌تر است.