شمارهٔ ۶۶

قافیه: رانداخت۷ بیت

شبی که مست بیاید به خواب من مطلوبدهد به غمزه شراب و کباب من مطلوب

از آن دو لعل شکرخا چو مدعا پرسمبه غیر بوسه چه گوید جواب من مطلوب؟

حواله ام به دو زلف سیاه خواهد کردچو بیند از غم خود پیچ و تاب من مطلوب

ز پرتو رخ او نور دیده بوده و دلنمی نموده به من از حجاب من مطلوب

چو دید از همه سو روی من به خود گفتاصد آفرین به خیال صواب من مطلوب

چه سینه هاست که نشد داغ و خانه ها که نسوختچو پا گذاشت به بیت الخراب من مطلوب

چه احتیاج سعیدا مرا به صرف و به نحونوشته صورت خود در کتاب من مطلوب

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف شب مستی و عشق می‌پردازد. او از لحظه‌ای می‌گوید که محبوبش به خوابش می‌آید و با چشمان نازش، دلش را شاد می‌کند. شاعر به زیبایی و لذت ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌پرسد که به جز بوسه، محبوبش چه پاسخی خواهد داد. او از پیچ و تاب زلف‌های محبوبش سخن می‌گوید و می‌افزاید که عشقش به او نوری می‌بخشد که حجاب‌ها را کنار می‌زند. همچنین به احساساتی چون داغ و آتش عشق اشاره دارد که همه جا را فرا می‌گیرد. نهایتاً، شاعر به این نتیجه می‌رسد که نیازی به یادگیری قواعد زبان و ادبیات ندارد، زیرا عشق و زیبایی محبوبش خود به تنهایی کتابی پر از معناست.