شمارهٔ ۵۷۱
شد زمین تکیه گاه درویشیآسمان بارگاه درویشی
جادهٔ ایمن و طریق خوش استتا به حق شاهراه درویشی
بی پر و بال می رسد تا عرشصبحدم تیر آه درویشی
نامرادی بود مراد همهبی پناهی پناه درویشی
بی زر و زور پادشاهاننداین گدایان راه درویشی
سر خورشید زیر پای کندهر که پوشد کلاه درویشی
گر جهان گم شود نگردد گمحشمت و دستگاه درویشی
پاک از غیبت و ریا و حسدمسجد و خانقاه درویشی
سرمهٔ دیدهٔ سعیدا بادگرد نعلین راه درویشی