شمارهٔ ۵۴۸

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابسته۶ بیت

دل گر از دست شود در خم ابرو، گو شوور شود زار و نزار از غم آن مو، گو شو

سوی او [می رو و] از شش جهت اندیشه مکنگر شود هر دو جهان از تو به یک سو، گو شو

جان من باد فدا چشم سیه را گو بادسر مجنون چو شود بر سر آهو، گو شو

من نه آنم که سر از بندگیت بردارمگر شود سلسلهٔ دل خم گیسو، گو شو

نیست از مردن ابنای زمان هیچ غمیگر شود خشک، گل و لالهٔ خودرو، گو شو

زلف عمری است سعیدا که تو را در دست استگر شود جان چه شود بر سر یک مو، گو شو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلبستگی عمیق سخن می‌گوید. شاعر از درد و رنجی که بر اثر جدایی و دوری از معشوق احساس می‌کند، می‌نویسد. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و به دیوانگی و فداکاری‌اش در برابر عشق می‌بالد. همچنین، شاعر به بی‌اعتباری مرگ و از دست دادن گل‌ها و زیبایی‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که عشق و دلبستگی در برابر این مسائل برتری دارد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر همه چیز خراب شود، هیچ چیز نمی‌تواند او را از عشق و دلبستگی به معشوقش دور کند.