شمارهٔ ۵
به رخ مهر جهان آرا به گیسو چون شب یلدابه لب شیرین تر از حلوا به قد موزون تر از طوبا
فلک چترش کشد بر سر ملایک پیش او چاکرکلام الله شد پیدا شهادت می دهد «لولا»
بهشت و حور و رضوانش همه در امر و فرمانششده در عصر او رسوا چه مذهب ها چه ملت ها
در آن ساعت که او با حق ثناخوان بود و مستغرقنه دنیا بود و نی عقبا نه آدم بود و نی حوا
ز شرعش عقل ها عاجز ولایت ها از او معجزهمه اقوال او رعنا همه افعال او زیبا
شکسته قیمتش را کم کشیده پنجه اش از همنگه کیفیت صهبا کف دستش ید بیضا
جهان جویای آن گوهر چه در بحر و چه اندر برهمه لفظند او معنی همه جوی اند او دریا
رسول حق تعالایی، سپهسالار مولاییشفاعت کن سعیدا را به حق فاطمه زهرا