شمارهٔ ۴۶
جز لاله نیست چشم سیاهی به راه ماغیر از دلی شکسته نباشد پناه ما
در انتظار پنبهٔ راحت سفید شدچشم کشیده سرمهٔ داغ سیاه ما
از موج خیز جوهر شمشیر آبداردایم رسیده آب به حلق گیاه ما
از بهر چشم زخم حوادث به خط صنعحرزی نوشته هاله بر اطراف ماه ما
تا شد نشان عمر در این خاک توده گمهر دم کمان یأس کشد تیر آه ما
افتاده ام به چشم و نیفتادم از نظربر دیده کرد جا همه جا برگ کاه ما
بر جان و دل از آنچه تو دیروز کرده ایگر نیست باوری تو سعیدا گواه ما