شمارهٔ ۴۵۸
تأثیر نیست در نفس مرد ناتمامبی لذت است میوه چو افتد ز شاخ، خام
افتاده سایه از چه به دنبال آن کرامعمری است می رود پی آن سرو خوشخرام
دانی که لاله از چه قدح کرده پر ز خونیعنی که باده بی رخ ساقی بود حرام
افتادگی است پایهٔ بالا برآمدنتا کم نمی شود نشود ماه نو تمام
تفریق حق [و] باطل عالم به نقطه ای استصورت یکی است گر بنویسند خام و جام
خواهی به حق رسی ز دو عالم گذر نمادر قید آن مباش حلال است این حرام
مستانه سوی جنت و دوزخ گذر کنیمجامی اگر می ام دهد از جام پیر جام
از سرمه مشت خاک در آن دیده بهتر استچشمی که وابود به طمع همچو چشم دام
روی توجه همه جز با ودود نیستخواهی تو خاص باش سعیدا و خواه عام