شمارهٔ ۴۵۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ام۹ بیت

تشبیه تا به رنگ تو کردند روی گلهرگز نمی رود ز دلم گفتگوی گل

امداد رفتن از کف پایی نخواستمهر چند خوار کرد مرا جستجوی گل

در سر خیال سنبل زلف تو داشتمآشفته شد دماغ من امشب ز بوی گل

زنهار ای نسیم خبردار بگذریبسیار نازک است در این فصل خوی گل

بلبل ز بس شکایت گل را بلند کرددیگر نماند در دل من آرزوی گل

ساقی بیا و دختر رز را به جلوه آربردار پرده از رخ و بشکن سبوی گل

از خون دل به سرو روان آب داده ایمباشد ز اشک بلبل مسکین وضوی گل

قانع نشین دلا که به یک قطره شبنمیهر صبح مهر و ماه کند شستشوی گل

بسیار بی حجاب به آن رو نظر مکننرگس ندیده تیز سعیدا به سوی گل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی طبیعت، به ویژه گل‌ها و زبانی لطیف و شاعرانه می‌پردازد. شاعر از رنگ و بوی گل‌ها به عنوان نمادی از عشق و احساسات صحبت می‌کند و بیان می‌کند که دلش هیچ‌گاه از گفت‌وگو و یاد گل‌ها خالی نمی‌شود. او به آرامی از زیبایی‌ها و نازکی گل‌ها می‌گوید و از بلبل که با غم و شکایتش در پی گل است، یاد می‌کند. در نهایت، شاعر از ساقی می‌خواهد که زیبایی‌های بیشتری را به نمایش بگذارد و اشاره می‌کند که عشق و زیبایی فراتر از یک لحظه هستند و باید شایسته دیده شوند. جملات شعر به احساساتی عمیق و تصویرسازی‌های زیبا از عشق و طبیعت اشاره دارد.