شمارهٔ ۴۴۶

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: اندربغل۷ بیت

بگذاشتم چو مهر نشانی ز دود دلگردون مثال طاق روانی ز دود دل

پرهیز کز حقیقت خود کرده ام روانمانند شعله روح روانی ز دود دل

با صد هزار تعبیه اش نقش بسته امچون آسمان شکسته کمانی ز دود دل

تا در هوای قامت او سوخت سرکشیددر باغ سینه سرو روانی ز دود دل

دایم ز آه، سینهٔ عشاق روشن استهرگز ندیده ایم زیانی ز دود دل

هرگز نسوخت خاطر یاران به حال ماکردیم بی حساب بیانی ز دود دل

داریم همچو لاله سعیدا در این چمناز چشم زخم داغ نهانی ز دود دل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ابراز درد و عشق شاعر اشاره دارد. شاعر از آتش دل و دودی که از عشق و احساساتش برمی‌خیزد سخن می‌گوید. او به صورت نمادین، نشان‌هایی از عشق و حقیقت را در دل خود جای داده و در برابر زیبایی و قد و قامت معشوقش سر بر می‌سوزد. عشق را همچون شعله‌ای پرنور و آتشین توصیف می‌کند که در سینه‌ی عاشقان می‌سوزد و این یادآور درد و عشق جاودان است. شاعر همچنین اعتراف می‌کند که عشقشان به هیچ کس آسیبی نرسانده و همچنان در باغ زندگی خود، با زیبایی و درد عشق سر کرده‌اند.