شمارهٔ ۳۹۲
ما را به آن نگاه کرامت شعار بخشاز صد یکی چو در نظر آید هزار بخش
خواهی که از شکنجهٔ کونین وارهیبا هر که اختیار کند اختیار بخش
برخیز و دلق و سبحه بده باده نوش کنایمان جان نشین و به روی نگار بخش
حق را بلند کرد و ز حق سرگران نشدمنصور را به راستی چوب دار بخش
بگذر ز دوستان سیه دل که آینهچون زنگ بسته است به آیینه دار بخش
دربر گرفت لعل تو را چون خط بهاریاقوت را به مصحف خط غبار بخش
اعجاز را اگر نفسی هست ای مسیحصحبت بیا به نرگس بیمار یار بخش
با تیغ غمزه یاد بده بی تحملیآرام [و] صبر را به من بی قرار بخش
روز مرا که جرم سعیدا سیاه کردیارب به حق حافظ شب زنده دار بخش