شمارهٔ ۳۸۶
چشمی که گهربار نباشد چه کند کسآن جام که سرشار نباشد چه کند کس
دلدار که غمخوار نباشد چه کند کسیاری که وفادار نباشد چه کند کس
از حال ز خود بی خبران بی خبر از خویشهر لحظه خبردار نباشد چه کند کس
در دار جهان مرتبهٔ شیخ جنیدیمنصور که بر دار نباشد چه کند کس
زلفی که نپیچد به کمر خوش ننمایددر کفر که زنار نباشد چه کند کس
زاهد ز خرابات سخن برد به مسجددر خرقه که ستار نباشد چه کند کس
عالم همه گلزار بود لیک چو نرگسآن دیده که بیدار نباشد چه کند کس
مقصود ز خورشید عتابست [و] حرارتماهی که ستمکار نباشد چه کند کس
باغی است جهان لیک پر از خار ملامتآن باغ که گلزار نباشد چه کند کس
آن دل که به زلف صنم لاله عذاریچون تاب گرفتار نباشد چه کند کس
رندی که پریشانی او ظاهر و پیدااز گوشهٔ دستار نباشد چه کند کس
داریم ز هر گونه متاعی و در این شهرمردی که خریدار نباشد چه کند کس
منظور سعیدا ز جهان روی بتان استدر خلد که دیدار نباشد چه کند کس