شمارهٔ ۲۷۱
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اباشد۶ بیت
مکن باور که نفس از جا ز سستی برنمیخیزدصدای پای این سرکش ز چستی برنمیخیزد
دل اهل فنا جز خویشتن غیری نمیداندکه از آیینه نقش خودپرستی برنمیخیزد
مدان آشفتگان خاک، لب از خامشی بستندفغان در گنبد گردون ز پستی برنمیخیزد
شکست دل برد بر اوج گردون نالهٔ دردتکه این جسم لطیف از تندرستی برنمیخیزد
غبار جسم خاکی را به آب چشم خود بنشانکه گر طوفان شود این گرد هستی برنمیخیزد
سعیدا را مگو دیگر برون شو از حریم دلکه این افتاده ز این در تا تو هستی برنمیخیزد