شمارهٔ ۲۱۲

قافیه: اافتد۷ بیت

شیخ گر از سنت و فرضانه می‌یابد مرادپیر ما از شیشه و پیمانه می‌یابد مراد

هر کجا حسن گلوسوزی است با کام من استشمع چون روشن شود پروانه می‌یابد مراد

مفلسان از سایهٔ بال هما مستغنیندجغد ما از گوشهٔ ویرانه می‌یابد مراد

زاهدا میخانه چون خلوت سرایت خاص نیستدایم این جا محرم و بیگانه می‌یابد مراد

بت‌پرستان کام از بت یافتند ای دلبرانآخر از سنگ شما دیوانه می‌یابد مراد

رند از می، عاشق از وی، زاهد از تقوای خشکاز بتی هر کس در این بتخانه می‌یابد مراد

از می بی‌دانه کام خود سعیدا تازه کردغیر تا از سبحهٔ صددانه می‌یابد مراد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی راه‌های مختلف رسیدن به مراد و مقصود در زندگی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که هر فردی بر اساس باورها و تجربیات خود می‌تواند به هدفش برسد؛ شیخ با سنت و فرض‌ها و پیر با شیشه و پیمانه. او از عشق و زیبایی‌ها صحبت می‌کند و می‌گوید که هر کس در جست و جوی حقیقت، به شیوه‌ای متفاوت به مراد خود می‌رسد، چه از طریق می و مستی و چه از طریق زهد و تقوی. در نهایت، شاعر به تنوع باورها و تجربیات اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که هر کس به نوعی از وجود خود و اطرافش بهره می‌برد تا به مراد خود برسد.