گنج

شمارهٔ ۱۸۵

شوخ ما رسم قیل و قال گرفتعاشقان را زبان حال گرفت
هر که دیوان خط و خال تو دیدشادمان گشت حسب حال گرفت
سرو قد تو در کنار دلمجای تو کرد خوش کمال گرفت
از کریمان روزگار امروزای خوشا آن که انفعال گرفت
خاطرم از خیال چون و چرادر سخن چون زبان لال گرفت
یاد نخل غمت سعیدا کردریشه ها در دل این نهال گرفت