شمارهٔ ۱۱۳
شادی هر دو جهان از دل غمگین من استصاف تر ز آینهٔ مهر فلک، کین من است
برهمن، صورت آن بت که تواش می جوییمعنیش نقش خیال دل سنگین من است
دو جهان یک قدح آب نماید به نظرجام جم نشئه ای از کاسهٔ چوبین من است
سرو درمانده به گل از هوس مصراعمگل پریشان شدهٔ معنی رنگین من است
نه همین اهل جهان مدح و ثناخوان منندکه ملک با فلکش در پی تحسین من است
گریه و سوز و گداز و دل خرم چون شمعمذهب و ملت و کیش من و آیین من است
کوه شد ریگ روان تا به کنارم آمدبحر سیماب، نم موجهٔ تسکین من است
خاطری کز دو جهان کام امیدش نبودنیست گر هست سعیدا دل مسکین من است