شمارهٔ ۱۰۳
چه شور است این که در کاشانهٔ ماستکه عقل ذوفنون دیوانهٔ ماست
فلک صیاد ما صید و جهان دامنصیب و قسمت، آب و دانهٔ ماست
نمی دانم که را قسمت نمایندشرابی را که در پیمانهٔ ماست
حکایت های آدم تا به این دمچو نیکو بنگری افسانهٔ ماست
سعیدا را بس است این گر بگوییکه این ناآشنا بیگانهٔ ماست