شمارهٔ ۱۰۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: نماست۹ بیت

آن آفرین جهان که نگهدار عالم استهر دلبر زمانه هم اغیار عالم است

چشمی که وا ز کثرت غفلت نمی شودتا روز حشر دیدهٔ پندار عالم است

نازم به آن بتی که به هر پا گذاشتنصد گام پیش از پی آزار عالم است

در قید ماست عالم و ما حظ نمی کنیمای وای بر کسی که گرفتار عالم است

هر ذره ای ز مهر رخش رقص می کندکافر بود کسی که در انکار عالم است

گردون، متاع کینه فروشد به مشتریروزی که مهر بر سر بازار عالم است

چشم گدا به این همه تنگی و خیرگیسیری ندیده، سیر ز دیدار عالم است

منت ز آب و گل نکشد دل چو شد خرابکاین خانه بی نیاز ز معمار عالم است

در آفتاب حشر سعیدا چه می کندآن کس که سایه پرور دیوار عالم است؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت جهان و عشق به معشوق است. شاعر به قدرت و عظمت آفرینش اشاره می‌کند و می‌گوید که دلبستگی به دنیا و غفلت از حقیقت می‌تواند انسان را گرفتار کند. او به زیبایی‌های معشوق اشارت می‌کند و بیان می‌کند که هر ذره‌ای از وجود او به رقص در می‌آید. همچنین به تکرار روزهای سخت در زندگی و سختی‌های ناشی از دلبستگی به دنیا اشاره می‌کند و در نهایت به ناکامی کسانی می‌پردازد که از سایه محبت و زیبایی‌های واقعی غافل هستند. این شعر همزمان هم زیبایی جهان را تحسین می‌کند و هم به نقد آن می‌پردازد.