غزل شمارهٔ ۶۷۸۱
به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی
سلیمان یافت از ترک هوا زیر نگین عالمتو عالم را به فرمان هوای خویش می خواهی
نداری بر رضای حق نظر چون کوته اندیشانجهان را جمله محکوم رضای خویش می خواهی
گلوی نفس چون فرعون را محکم به دست آورچو موسی اژدها را گر عصای خویش می خواهی
به غفلت صرف کردی نقد ایام جوانی راز بی شرمی همان عمر از خدای خویش می خواهی