غزل شمارهٔ ۶۳۲۵
ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
(چراغ عیش به می زنده می توان کردنگل از شکوفه مهتاب می توان چیدن)
به یک ترشح ساغر، ز چهره ساقیهزار لاله سیراب می توان چیدن
فروغ روی تو حیرت اگر به طرح دهدبه روی آینه سیماب می توان چیدن
درین ستمکده صائب به غیر داغ نفاقچه گل ز صحبت احباب می توان چیدن؟