غزل شمارهٔ ۵۹۲۴
هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
تا محمل لیلی نشود سلسله جنبانما همچو جرس مشرق فریاد نگردیم
آزادگی و بی ثمری جامه فتح استچون سرو چرا از ثمر آزاد نگردیم؟
تا پا نکشیم از گل لغزنده تعمیرچون نکهت گل همسفر باد نگردیم
مشهور سخن سنج بود بلبل این باغصائب ز چه گرد فرح آباد نگردیم؟