غزل شمارهٔ ۵۳۸
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اکمرا۵ بیت
دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
گره آن روز شود باز چو شبنم ز دلمکه به خورشید رساند نظر پاک مرا
عقده تاک فزون می شود از گریه تاکمگر از آه گشاید دل غمناک مرا
چون جرس گرچه نیاسود زبانم ز فغاننشد از ناله تهی، سینه صد چاک مرا
تا سرم گرم ز میخانه وحدت شده استگردش جام بود گردش افلاک مرا