غزل شمارهٔ ۵۲۰۷
قیمت خاک ندارد به نمکزار نمکشور محشر نفروشد به لب یار نمک
پسته شور به شکر نگرفته است کسیچه غریب است درآن لعل شکر بار نمک
می شود پیش لب خوش نمک یار سفیدپرده شرم فکنده است به یکبار نمک
دل مجروح مرا مرهم راحت نشودشور عشقی که ازونیست به زنهار نمک
می کند کارخود آخر نمک، اما صائبآنقدر صبر که دارد که کند کار نمک؟