غزل شمارهٔ ۵۱۱۴
پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط
نه انجم است، که هر کس به قدر دانش خودنهاده نقطه سهوی بر این کتاب غلط
به وعده های تو دل بسته ام، چه ساده دلمکه آب خضر طمع دارم از سراب غلط
تو هر قدر که دلت می کشد سؤال بکنکه چرخ سفله کریم است در جواب غلط
گشود صفحه دیوان خود مگر صائب؟که گل ز طاق دل افتاد چون کتاب غلط