غزل شمارهٔ ۴۵۴۵
فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
با قلم راز ترا چون گویمدل سیاهان دو زبان می باشند
تا دم باز پسین اهل نظرچون شرر دل نگران می باشند
بیشتر خوش نفسان چون نافهدر ته خرقه نهان می باشند
نافه دامن صحرای وجودژنده پوشان جهان می باشند
شعله ها پیش لب ما صائبخامش و بسته زبان می باشند
صوفیان صاف روان می باشندچون صدف پاک دهان می باشند
در ته سبزه شمشیر بلاصاف چون آب خزان می باشند
روز آسوده و شبهای درازهمچو انجم نگران می باشند
گنج زیر قدم و بر در خلقشی ء لله زنان می باشند
گل خامی است سخن پردازیپختگان بسته زبان می باشند
بلبلانی که چمن مشتاقنددر قفس بال زنان می باشند
تا نسیم سحری جلوه گراستبرگها بال فشان می باشند
چون کف بحر سبک جولانانبر سر آب روان می باشند