غزل شمارهٔ ۴۵۰۱
عشق مقید به خط وخال نگرددرهزن مرغان قدس دانه نباشد
بوالهوس وعشق بی غرض چه خیال استگریه اطفال بی بهانه نباشد
کار سپر می کند گشاده جبینیوای بر آن کس که شادمانه نباشد
سلسله جنبان چه می کند دل عاشقجنبش گردون به تازیانه نباشد
لازم فقرست تیره رویی دارینلیلی ما بی سیاه خانه نباشد
عشق به رنگ هوس ز پرده برآیدصائب اگر شرم در میانه نباشد
مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد
جوش شکایت کجاوخون شهیدانآتش یاقوت را زبانه نباشد