غزل شمارهٔ ۴۳۰۸
در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد
در بزم عشق کیست که سازد صدا بلنداینجا سپند سرمه به آواز می دهد
امروز در قلمرو جرأت دل من استکبکی که سینه طرح به شهباز می دهد
دل ذره ذره گشت وهمان گرم ناله استاین جام توتیا شد وآواز می دهد
صائب کسی که از سخن تازه یافت جانآب حیات را به خضر باز می دهد