غزل شمارهٔ ۴۱۲۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اننماند۷ بیت

از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند

روشندلان چو برق گذشتند از جهانخاکستری بجای ازین کاروان نماند

در بسته مانددیده یعقوب انتظاراز قاصدان مصر مروت نشان نماند

مرغان نغمه سنج جلای وطن شدندجز بیضه شکسته درین آشیان نماند

از چشم سرمه دار دوات آب شد روانشیرین زبانی قلم نکته دان نماند

در گلشن همیشه بهار بهشت جودبرگی ز باد دستی فصل خزان نماند

صائب زبان خامه به کام دوات کشامروز چون سخن طلبی در میان نماند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع فنا و زوال موجودات و احساس ناراحتی از فقدان و جدایی اشاره می‌کند. او توصیف می‌کند که انسان‌ها و چیزهای بزرگ و باارزش مانند سروها و روشنفکران به سرعت از دنیا می‌روند و تنها باقی‌مانده‌های کم‌رنگی از آن‌ها باقی می‌ماند. همچنین، او به انتظار بی‌نتیجه یعقوب و ناامیدی‌اش از دریافت خبر از قاصدان مصر اشاره می‌کند. مرغان آوازخوان نیز وطن خود را ترک کرده و تنها تخم‌های شکسته باقی مانده‌اند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در روزگار کنونی، سخن و هنر ارزش خود را از دست داده و دیگر چیز مهمی برای گفتن نیست. این شعر تامل و تأسیس بر زوال و فنا را به تصویر می‌کشد.