غزل شمارهٔ ۴۰۹۳
تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد
هرجا دچار وصل شوی کام دل بکیرهر روز نافه بر سر مجنون نمی رسد
هر مصرع بلند به عمری برابرستزین بیشتر به مردم موزون نمی رسد
تا دختری ز سلسله تاک مانده استوحدت سرای خم به فلاطون نمی رسد
صائب نمی کشم نفسی کز دیار عشقصد درد نوبه سینه محزون نمی رسد