غزل شمارهٔ ۳۲۳۱
دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید
چنان کز پرتو خورشید انجم محو می گرددهزاران عقده از یک جام مالامال بگشاید
گشایش نیست در طالع گرههای خدایی راکه ده انگشت نتواند زبان لال بگشاید
به حرف و صوت نتوان شکر منعم را ادا کردندهان کیسه می باید که صاحب مال بگشاید
زهستی تا اثر باقی است دل بینا نمی گرددچو خرمن پاک گردد دیده غربال بگشاید
گشایشها بود در انتها از بستگی دل راگره از رشته تب عقده تبخال بگشاید
زشوق رنگ کاهی می کند پرواز چشم مندل بیدرد اگر از چهره های آل بگشاید
سیاهی را دلیل کعبه مقصود می سازداگر گاهی نظر عاشق به خط و خال بگشاید
سرانجام کج اندیشان به سختی می کشد آخرکه عقرب را گره با سنگ از دنبال بگشاید
زجوش گل زمین می بوسد از بیرون در شبنممگر در تنگنای بیضه بلبل بال بگشاید
چو سوزن از گریبان مسیحا سر برون آردزپای خویش هر کس رشته آمال بگشاید
سزاوار خدنگ عشق صائب نیست هر صیدیکجا تا بال آن مرغ همایون فال بگشاید