غزل شمارهٔ ۳۱۲۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: رنمیباشد۷ بیت

دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشد

تو از کوتاه بینی ها اجل را دور می دانیوگرنه غایبی از مرگ حاضرتر نمی باشد

ندارد شکوه ای از تیره بختیها دل روشنکه اخگر را لباسی به زخاکستر نمی باشد

زعرض حال خاموشم که زخم اهل غیرت رابغیر از لب گزیدن بخیه دیگر نمی باشد

دل آزاده زود از قید هستی می جهد بیرونسپند شوخ یک دم بیش در مجمر نمی باشد

ز اشک و آه مگسل گر دل خود جمع می خواهیکه این اوراق را شیرازه دیگر نمی باشد

زوصل نوخطان بردار صائب کام دل اینجاکه در فردوس این ریحان جان پرور نمی باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و آرزوهای ناکام می‌پردازد. شاعر از دلتنگی و ناامیدی گویایی می‌کند و به واقعیت‌های تلخ زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل آرزومند، خالی از شور و شوق است و انسان‌ها به رغم اینکه تلاش می‌کنند از مرگ فرار کنند، همیشه با آن در تماس هستند. بیان می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند دل پرآشوب او را تسکین دهد و ناتوانی در درمان زخم‌های عاطفی را به تصویر می‌کشد. همچنین، شاعر به آزادی و رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره می‌کند و می‌گوید که تلاش‌ها و احساساتش بی‌فایده‌اند و در نهایت، امید و خوشبختی در این دنیا وجود ندارد. او از زندگی و از دست رفتن آن می‌گوید و حسرت می‌خورد بر چیزهایی که دیگر در دسترس نیستند.