غزل شمارهٔ ۳۰۲
ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازهادر میان مهر خاموشی گره آوازها
در تلاش جستجویت سر به هم آورده اندمقطع انجام ها و مطلع آغازها
در زمین بوس جلالت، طایران قدس راآه خون آلود گردد رشته پروازها
یک دل بیدار در نه پرده افلاک نیستپرده خواب است گویا پرده این سازها
در دل کان گوهر و در چشم دریا نم نماندخامه صائب همان در پرده دارد رازها