غزل شمارهٔ ۳۰۱۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: یننمیسازد۶ بیت

دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازدشراب آتشین با کاسه چوبین نمی سازد

نگیرد رنگ از فانوس رنگین شعله سرکشمی گلگون رخ زرد مرا رنگین نمی سازد

هنرمندی اگر این قدر دارد، جز به خون خوددهان تیشه فرهاد را شیرین نمی سازد

نسازد قدردان وقت را شور جنون غافلکه خواب بلبلان را فصل گل سنگین نمی سازد

به شکر، خسرو دوشاب دل، پیوست از شیرینسر پوچ هوسناکان به یک بالین نمی سازد

زبس سود از سفر برخاست در ایام ما صائبحنا را رفتن هندوستان رنگین نمی سازد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان حسرت و ناامیدی از نداشتن زیبایی و شادی حقیقی پرداخته است. شاعر می‌گوید که چیزهای ظاهری و بی‌ارزش نمی‌توانند احساسات عمیق و واقعی را در انسان ایجاد کنند. مثال‌هایی از شراب و رنگ‌های ظاهری آورده شده که نمی‌توانند روح انسان را تغذیه کنند. او همچنین به ارزش زمان و اهمیت هشیاری در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که لذت‌های گذرا و هوس‌های بی‌اساس نمی‌توانند شادی واقعی را به ارمغان آورند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که سفر و تجربیات جدید نیز اگر به عمق نروند و معنایی نداشته باشند، نمی‌توانند انسان را به جایی برسانند.