غزل شمارهٔ ۲۷۸۳
وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید
سهل باشد، نوشخند گل تلافی می کندصد جواب تلخ اگر از باغبان باید شنید
گوش ظاهر کی به داد بی زبانان می رسد؟ناله ما ناتوانان را بجان باید شنید
دوستان را دیده های عیب بین پوشیده استعیب خود را از زبان دشمنان باید شنید
ای که می نازی به تیر بی خطای خویشتنناله از پشت کمان پیش از نشان باید شنید
در غریبی می نماید خویش را فکر غریببوی گل را در برون گلستان باید شنید
ای که خون در پیکرت از بیغمی افسرده استناله ای از صائب آتش زبان باید شنید