غزل شمارهٔ ۲۷۲۰
از نظربازان کمال حسن افزون میشوداز فشار طوق قمری سرو موزون میشود
نشکند هرگز خمار آتش از اشک کبابعشق کی سیراب از دلهای پرخون میشود؟
نیست ممکن یافتن مضمون خط یار راخوبی خط پرده رخسار مضمون میشود
برنمیآید به ناز بینیازیهای عشقورنه لیلی همچو آهو رام مجنون میشود
از خمار زندگی هرگز نگردد روی زردخون هرکس رزق آن لبهای میگون میشود
طوق احسان برنتابد خاطر آزدگانپاک گوهر از بخیلان بیش ممنون میشود
نیست در میخانه تحصیل کمال از راه درسهرکه چون خُم خالی از خود شد فلاطون میشود
میفزاید رغبت صیاد را دام و کمنداز وفور مال، حرص جاه افزون میشود
از دل پرخون شکایت صائب از انصاف نیستمیشود دریای رحمت دل چو پرخون میشود