غزل شمارهٔ ۲۵۳۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ازیکند۱۰ بیت

هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کندخانه اش سازست چون جان خانه پردازی کند

همچو اخگر زود خاکسترنشین خواهد شدنهر سبک مغزی که چون آتش سرافرازی کند

هر که خواهد بر سر زانوی خوبان جای خودبه که چون آیینه چندی خانه پردازی کند

غوطه در خون شفق زد مهر از تیغ زباناین سزای آن که با عالم زبان بازی کند

آهوان را وحشت مجنون زوحشت توبه دادچون بود میدان تهی هر کس سبکتازی کند

شد کف خاکستری بلبل زسوز ناله اموای بر خاری که با آتش زبان بازی کند

آن که از آیینه می پوشید رخسار از حیااین زمان در ساغر می چهره پردازی کند

خودنمایی لازم نودولتان افتاده استخون چو گردد مشک ناچارست غمازی کند

دلربایی شیوه هر مرغ کوته بال نیستنقش بندد بر زمین کبکی که شهبازی کند

بلبلان چون غنچه بر لب مهر خاموشی زننددر گلستانی که صائب نغمه پردازی کند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مضامین خودسازی، اهمیت وقت‌گذاری بر روی خود و عواقب ناشی از بی‌مبالاتی در زندگی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که فردی که وقت خود را صرف خودسازی کند، زندگی‌اش به سامان خواهد بود. در مقابل، کسانی که به بی‌مبالاتی رفتار می‌کنند، به زودی به ورطه شکست و ناکامی گرفتار خواهند شد. همچنین، نشان می‌دهد که خودنمایی و نمایش ظاهری، باطن انسان را فاسد می‌کند، و در نهایت به فرد یادآوری می‌کند که زیبایی واقعی ناشی از عمل و دیانت است، نه تظاهر و بازی با کلمات. شاعر به تصویرسازی زیبا و الهام‌بخش از زندگی و هنر می‌پردازد و تأکید می‌کند که زندگی واقعی، باید بر اساس اصول و ارزش‌های صحیح بنا شود.