غزل شمارهٔ ۲۵۲۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لکند۶ بیت

باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند

چون جواب تلخ از احسان خود باشد خجلبحر را همت اگر در دامن سایل کند

نعل در آتش گذارد هر که را درد طلبهفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

باده لعلی نماید در صراحی خویش راخون ما چون سرکشی از گردن قاتل کند؟

خط مشکین در فسون بیهوده می سوزد نفسنیست ممکن سحر چشم یار را باطل کند

از گرانسنگی سبک جولان شود سیل ضعیفروح را خواب گران در سیر مستعجل کند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی قدرت حق و تأثیر آن بر باطل می‌پردازد. او بیان می‌کند که گفتگوی حق می‌تواند باطل را از دل انسان‌ها پاک کند، همان‌طور که آب شیرین می‌تواند زمین شور را زنده کند. همچنین، سخن تلخ از احسان باعث خجالت می‌شود و اگر همت انسان در دسترس دیگران باشد، می‌تواند مشکلات را حل کند. شاعر به تلاش و کوشش در جستجوی حقیقت و ارزش‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در نهایت، حق، باطل را نابود می‌کند و قدرت آن به سادگی غیرقابل انکار است. به طور کلی، شعر به مبارزه با باطل و جستجوی حقیقت و زیبایی زندگی اشاره دارد.