غزل شمارهٔ ۲۰۲۹
خلقند جمله آلت شطرنج، زنده کیست؟هر کس که هست باخته اینجا برنده کیست؟
از حیرت است در جگر سنگ پای منهر دم مرا به عالم دیگر برنده کیست؟
در غور قطره ای نتواند رسید فکردر بحر بیکنار حقیقت رسنده کیست؟
بر سنگ خاره نیست روان حکم آدمیاز سنگ، آبهای روان را کشنده کیست؟
این رهروان که روی زمین را گرفته اندخرج رهند، راه به منزل برنده کیست؟
از حیرتند سنگ نشان سالکان راهغیر از دل گداخته اینجا رونده کیست؟
از همت است هر که به هر جا رسیده استبی بال پر به عالم بالا پرنده کیست؟
گر آفتاب عشق کشد روی در نقاباین میوه های خام جهان را پزنده کیست؟
خالیست دست هر که به این نشأه آمده استدست تهی است بهر گرفتن، دهنده کیست؟
فریاد چون سپند به جایی نمی رسداز بحر آتشین حوادث، جهنده کیست؟
این سرو قامتان که درین سبز گلشنندتیغ کشیده اند سراسر، کشنده کیست؟
امروز غیر طبع سخن آفرین توصائب به داد لفظ و معانی رسنده کیست؟