غزل شمارهٔ ۱۹۸۱
امروز قدر نکته موزون نمانده استانصاف در قلمرو گردون نمانده است
هیچ است صد رساله حکمت به چشم مابهتر ز خم اثر ز فلاطون نمانده است
یک عمر می توان سخن از زلف یار گفتدر بند آن مباش که مضمون نمانده است
صائب پیاله گیر که تا کرده ای نگاهیک خشت از عمارت گردون نمانده است