غزل شمارهٔ ۱۴۸۵
برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است
می توان یافت ز سی پاره ماه رمضانآنچه ز اسرار الهی همه در قرآن است
هست در غنچه لب بسته این ماه نهانگلستانی که نسیمش نفس رحمان است
مشو از عزت این مهر الهی غافلکه درین مهر بی گنج گهر پنهان است
ماه رویی که شب قدر بود یک خالشدر سراپرده ماه رمضان پنهان است
میکند روزه ماه رمضان عمر درازمد انعام درین دفتر و این دیوان است
غفلت از تشنگی و گرسنگی کم گرددکه لب خشک بر این بند گران سوهان است
باش با قد دو تا حلقه این در صائبکه مراد دو جهان در خم این چوگان است