غزل شمارهٔ ۱۴۶۹
زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست
نیست در عالم ایجاد تفاوت در نفسطوطی از زاغ به حرف چو شکر ممتازست
در سرانجام اثر باش که در عالم خاکزنده از مرده به انشای اثر ممتازست
رتبه فیض رسان به بود از فیض پذیرآب از خاک ازین راهگذر ممتازست
نیست مخصوص کمر پیچ و خم ناز، تراهر سر موی تو از موی دگر ممتازست
ساکن کوی خرابات مغان شو صائبکه ز شیران سگ این راهگذر ممتازست