غزل شمارهٔ ۱۲۷۵
روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست
خودنمایی در غبار خط نمی آید ز خالدانه را نشو و نما در خاک دامنگیر نیست
موج هیهات است گردد مانع رفتار سیلعاشق دیوانه را پروایی از زنجیر نیست
می کند اندیشه از زخم زبان ناصحانورنه مجنون را محابا از دهان شیر نیست
بس که کاهیدم ز سوز عشق، بر مجنون منحلقه چشم غزالان کمتر از زنجیر نیست
آه را درد گران بال و پر جولان شوددر کمان سخت آرامش نصیب تیر نیست
از نسیم صبح هیهات است پیکان بشکنددر دل افسرده صائب نغمه را تأثیر نیست